Թե աշխարհում փակ դռներ կան, թող որ բացվեն այս գիշեր, Ու Նոր տարին նոր խնդությամբ թող ներս մտնի այս գիշեր, Թե կան դատարկ, համր տներ մանկան ճիչով թող լցվեն,
Ով փնտրում է սրտանց մեկին հանկարծ գտնի այս գիշեր: Թե կան լացող, տխուր աչքեր, թող ծիծաղեն այս գիշեր, Կանչող ձեռքերն իրար հասնեն, հրաշք ապրեն այս գիշեր:
Առաջադրանքներ
Բանաստեղծությունից գտեք իմաստով իրար հակառակ 4 զույգ բառ:
Փակ-բաց, լաց-ծիծաղ, տխուր-խինդ, փնտրել-գտնել: Բանսատեղծության բարեմաղթանքների նման մի բարեմաղթանք էլ դու մտածիր:
Բացատրիր մգեցված բառերը:
Համր- Խոսելու ունակությունից զուրկ,
Խնդությամբ-ուրախությանբ:
Ինչպե՞ս ես հասկանում դեղինով ներկված տողը, ինչո՞ւ են տները դատարկ կամ համր լինում:
Ես հասկանում եմ առանց երեխաների և աշխուժության տուն:
Ի՞նչ տրամադրություն է փոխանցում բանաստեղծությունը քեզ:
Նոր տարվա, ուրախության: Բանստեղծության ոճով շարունակիր այս տողը՝
Թե կան սրտեր` չար նախանձով, թող որ լցվեն բարությամբ:
Հայոց պատմության մեջ, հայերի համար այս երեք մարդիկ գլխավոր դերակատարումն ունեն: Գրիգոր Լուսավորչի օրոք հայերը՝ քրիստոնեությունը ընդունեցին որպես պետական կրոն: Մեսրոպ Մաշտոցը ստեղծեց հայոց այբուբենը, և այդ օրվանից մեր գրերն ու պատմությունը գրվեցին հայատառ: Մովսես Խորենացին գրեց հայոց պատմությունը անհիշելի ժամանակներից մինչև իր օրերը: Նրա «Հայոց պատմություն»-ից մեզ են հասել շատ ավանդույթներ, մշակութային արժեք ներկայացնող տեղեկություններ, հայի ծագման ու զարգացման, ծննդավայրի, պատմության, առասպելների, թագավորների մասին: Այժմ փորձենք նրանց կյանքի ու գործունեությանը փոքր-ինչ մանրամասն ծանոթանալ:
Գրիգոր Լուսավորիչ Մեզ հայտնի է, որ հայերը հնում եղել են հեթանոս, ունեցել են բազմաթիվ աստվածներ, որոնց պատվին կառուցել են բազմաթիվ տաճարներ, զոհեր են մատուցել և այլն: Երբ տարածվեց քրիստոնեությունը/Հայաստանում քրիստոնեությունը տարածել են՝ Բարդուղիմեոս և Թադեոս առաքյալները՝ 60-66թթ./, բնական է, որ մարդիկ նորին սովոր չէին, և այն պետք է դժվարությամբ ընդունեին, և ցանկացած նորի պես, քրիստոնեությունն էլ, և քրիստենեության հետևորդներն էլ հանդիպեցին խոչընդոտների(խանգարողների), չհասկացվեցինք: Քրիստոենության տարածողներից ու հետևորդներից էր Գրիգոր Լուսավորիչը: Հայաստանում քրիստոնեությունը հռչակվել է որպես պետական կրոն 301 թվականին: Այդ գործում կարևոր դեր է խաղացել Գրիգոր Լուսավորիչը, ով հետագայում դարձավ հայ առաջին կաթողիկոսը: Հայ առաջին քրիստոնյա թագավորն էլ դարձավ այդ ժամանակվա թագավորը՝ Տրդատ 3-րդ Մեծը:(Արշակունիների դինաստիայից) Պատմում են, որ Տրդատ 3-րդ թագավորը ժամանում է Հայաստան, իր հոր գահը հետ վերցնելու նպատակով: Նա, հեթանոս Անահիտ աստվածուհու տաճարում զոհաբերություն է անում: Նրա շրջապատից Գրիգորը, որն արդեն քրիստոնեություն էր ընդունել, հրաժարվում է զոհ մատուցել հեթանոս աստվածուհուն: Գրիգորին բանտարկում են Արտաշատի զնդանում/բանտ// Խոր Վիրապում/, որը նախատեսված էր մահապարտների համար: Տրդատը շատ էր չարացած, անընդհատ վատ բաներ է անում, քրիստոնյաներին է նեղացնում ու այդ ընթացքում ծանր հիվանդանում է, դեմքը աստիճանաբար վերածվում է խոզի մռութի: Տրդատի քույրը շատ անգամներ տեսնում է երազում, որ իր եղբորը բուժում է Գրիգորը, ով այդ ժամանակ բանտարկված էր: Գրիգոր Լուսավորիչը այդ փոսում է մնում 13 տարի: Ըստ խոսակցությունների, նա ողջ է մնում, քանի որ մի ծեր կին, թաքուն ուտելիք էր գցում փոսի մեջ: Թագավորին բժշկելու համար նա ազատ է արձակվում: Նա լրիվ բուժում է Տրդատին: Ապաքինվելուց հետո թագավորը կնքվում(մկրտվում) է Գրիգոր Լուսավորչի կողմից և հայտարարում է քրիստոնեությունը Հայաստանի պետական կրոն: Տրդատը Գրիգոր Լուսավորչի հետ միասին, քանդել է տալիս հեթանոսական տաճարները, դրանց փոխարեն կառուցելով քրիստոնեական եկեղեցիներ:
Մովսես Խորենացի
Movses_khorenatsi_illustration.jpeg Մովսես Խորենացին ծնվել է 5-րդ դարի սկզբին՝ մոտ 410-415 թթ, ենթադրաբար՝ Տարոն գավառի Խորնի կամ Խորոնք գյուղում: Խորնի գյուղից էլ ծագում է նրա անվան մի մասը՝ Խորենացի: Հիմնականում հենց իր Հայոց պատմությունից ենք իմանում իր մասին: Նրան անվանել են պատմահայր, քերթողահայր: Նա գրել է «Հայոց պատմություն» գիրքը, որտեղ հայերի մասին պատմում է անհիշելի ժամանակներից մինչև իր ապրած օրերը: Նա եղել է Մաշտոցի լավագույն աշակերտներից: Սովորել է Եգիպտոսի Ալեքսանդրիա քաղաքում, որն այն ժամանակ ամենահայտնի կրթության վայրերից էր: Նրա հայոց պատմության միջոցով ենք մենք տեղեկանում մեր նախնիների, ծագման, բնօրրանի մասին, ինչպես նաև նրա միջոցով են մեզ հասել բազում առասպելներ, ավանդազրույցներ: Նա շրջել է Հայաստանի գյուղերով, հարցուփորձ արել մարդկանց, ներկա եղել տոների, ծեսերի ժամանակ ու այդ ամենը գրի է առել իր պատմության մեջ:
Հարցեր և առաջադրանքներ
Դուք ինչպիսի՞ն կուզենայիք տեսնել Հայաստանը տասը տարի հետո։
Ես ուզում եմ տեսնել Հայաստանը 10 տարի հետո ամբողջությամբ էլեկտրական եւ գեղեցիկ լուսավորված:
Когда был град, ослик всегда прятался. Больно было! В тот град он тоже спрятался, но вдруг подумал: «Да, я сижу в домике, и мне не больно, но домику ведь больно. Надо его спрятать». Ослик полез на крышу и закрыл домик зонтиком.
Всё хорошо! — сказал он. Но вдруг опять подумал: «Теперь мне не больно, домику не больно, но зонтику, наверное, больно. Как же быть?».
Глупый ослик, — заворчал медвежонок, — всех от града никогда не спрячешь. Кому-нибудь да будет больно.
Если так, — сказал ослик, — пусть будет больно мне. И он сделал над зонтиком крышу и стал бегать по ней — защищать её от града. Наконец град кончился. Медвежонок пожал ослику ушко и сказал:
Ты очень добрый…
Что ты, что ты! — замахал на него ослик ушами. — Просто мне всех жалко.
1.Ответьте на вопросы
1.Почему ослик прятался от града?
он прятался потому что ему было больно.
Почему ослик решил защитить дом, а потом зонтик?
Потому что он думал, что им тоже больно.
Что говорил о нём медвежонок?
Он говорил что осльик добрый. Какое решение принял ослик?
Он сделал над зонтиком крышу и стал бегать по ней — защищать её от града.
